Izolacija fasadnih zidova može se izvesti sa spoljnje ili unutrašnje strane objekta. Ovog puta objasnićemo vam kako se radi varijanta iznutra.

Prednosti izolacije sa unutrašnje strane jeste niža cena izvođenja i činjenica da ne utičete na promenu spoljnog izgleda zgrade. Ipak postoji i negativna strana ovog sistema izolacije.

Ukoliko želite da izolujete stan u stambenoj zgradi, značajnu uštedu ćete ostvariti ukoliko ga izolujete sa unutrašnje strane jer vam nije potrebna skela za izvođenje. Unutrašnju izolaciju možete izvesti u samo jednoj prostoriji ili u celom stanu.

Negativna strana ovog sistema  je stvaranje “toplotnih mostova” na spojevima zida koji se izoluje i ostalih neizolovanih elemenata konstrukcije (međuspratna konstrukcija, unutrašnji zidovi, otvori).  Na ovim delovima je moguće  stvaranja kondenza i formiranja buđi koja se najčešće pojavljuje u uglovima prostorija.

Prema Pravilniku o tehničkim normativima za zaštitu visokih objekata od požara, izolacioni materijal koji se postavlja sa unutrašnje strane mora biti negoriv.

Saveti za montažu

Izolacija sa unutrašnje strane spoljnjeg zida najčešće se izvodi u sistemu sa oblogom od jedne gipskartonske ploče na metalnoj potkonstrukciji sa ispunom od kamene vune.

Prilikom postavke proverite vlažnosti postojećeg nosivog zida. Ukoliko postoje vlažna mesta potrebno ih je sanirati pre postavljanja izolacije i sprečiti dalje vlaženje zida.

Obavezno postavite parnu branu sa toplije strane izolacionog materijala odnosno između kamene vune i završne obloge zida, npr. gipskartonke ploče. Nakon postavke ove izolacije, zidove možete normalno obraditi tj gletovati i krečiti.

Unutrašnja površina prostorije će sa izolacijom biti malo smanjena ali će u prostorijama biti smanjena potrošnja energije za grejanje i klimatizaciju do 35%.

Ukoliko se ipak odlučite za izolaciju stana sa spoljnje strane fasadnog zida pazite da se ne pojavite u rubrici antigradnja kao primer demit fasade iz Novog Sada.