Promenada koja leči urbanu podelu: Novi sportski park na severu Francuske
Na mestu industrijske zone danas se prostire javni park sa promenadom dugom 365 metara, koja povezuje sportsku dvoranu, skejt-park i gradski stadion u novu urbanu celinu.
Ovaj zanimljivo obilkovani sportski kompleks smešten je na nekadašnjoj industrijskoj lokaciji u Peti-Kevijiju, gradiću na severu Francuske. Parcela se nalazi u srcu fragmentisanog prostora, podeljenog brzom saobraćajnicom, koja je decenijama narušavala urbani kontinuitet između istorijskog centra i istočnih naselja.
Doskora, lokacija je delovala kao nepovezana celina, gde su parking prostori bili na severu, gradska kotlarnica u centralnom delu, rasuti javni sadržaji na jugu, a sve zatvoreno nizom fizičkih barijera u formi ograda i zaštitnih mreža za lopte, koje su dodatno naglašavale fragmentaciju. Zemljani nasip, izgrađen radi zaštite lokacije od negativnih uticaja, paradoksalno je još više pojačao ovu vizuelnu i fizičku podelu.
Projekat, koji potpisuju Olgga Architects iz Pariza, nastao je iz jednostavne želje da se ponovo uspostave veze. Primarna ideja je bila da se stanovnici ponovo povežu sa svojim gradom, da se ponovo spoje kvartovi razdvojeni infrastrukturom, te da se sportske i kulturne aktivnosti ponovo povežu sa okolnim pejzažom.
Pročitajte još na Gradnja.rs:
Ideja projekta bila je da se stanovnici ponovo povežu sa svojim gradom, da se ponovo spoje kvartovi razdvojeni infrastrukturom.
U okviru Nacionalnog programa urbane obnove (ANRU), projekat je predstavljao značajnu priliku za ponovno objedinjavanje opštine oko velikog, integrativnog javnog parka.
Na ovoj nekadašnjoj industrijskoj parceli površine od tri hektara, ranije zatvorenoj i isparcelisanoj, sada je formiran prostran javni prostor u kome se arhitektura i priroda prepliću.
U središtu koncepta nalazi se belvedere promenada dužine 365 metara, koja se kao jasna linija proteže kroz pejzaž.
U središtu koncepta nalazi se belvedere promenada dužine 365 metara, koja se kao jasna linija proteže kroz pejzaž.
Naizmenično u nivou tla i izdignuta, ova linearna kičma funkcioniše kao interfejs koji povezuje sve programske sadržaje: višenamensku sportsku dvoranu, društvene sadržaje, centar za slobodno vreme, skejt-park i gradski stadion, a istovremeno nudeći nove vizure ka gradu.
“Pored osnovnog programa, predložili smo i u potpunosti betonski skejt-park, teren za basket na krovu dvorane, kao i razigranu integraciju tobogana u prirodne padine terena”, objasnili su iz studija Olgga Architects.
Otvoreni prostor dostupan svima
Urbana pešačka promenada postaje nosivi element projekta, kao jednostavan, ali snažan gest koji povezuje i otkriva prostor. Oko promenade park se razvija kao živ, promenljiv pejzaž.
Padine na lokaciji su pažljivo oblikovane, kišnica se usmerava kroz ozelenjene biodrenažne kanale, a livade i šumarci se nižu u prirodnim sekvencama.
Sve zajedno formira prijatan ambijent pogodan za svakodnevne aktivnosti, rekreaciju i društveni život, kao otvoreni prostor koji je dostupan svima, gde se sport, priroda i grad susreću.
Uklopljeni u padinu, sportska dvorana i prateći društveni sadržaji velikodušno se otvaraju ka spoljnim prostorima.
Konstruktivni sistem, u potpunosti realizovan u betonu, potvrđuje jedinstven pristup koji ispunjava zahteve kontrole troškova, trajnosti i arhitektonske koherentnosti.
Uklopljeni u padinu, sportska dvorana i prateći društveni sadržaji velikodušno se otvaraju ka spoljnim prostorima, uspostavljajući kontinuirani dijalog između arhitekture i pejzaža.
Ispod kružne rampe koja strukturira centralni deo projekta, prirodno je smešten centar za slobodno vreme namenjen adolescentima. Ovde arhitektura definiše granice unutrašnjeg dvorišta i skejt-parka na zapadu, artikulišući namene i podstičući interakciju unutar zajedničkog prostora.
Sve fasade tretirane su na ujednačen način, gde metalna obloga, obavijena sekundarnim slojem metalne mreže, obuhvata objekte.
Iz ovog centralnog čvora, u direktnom kontinuitetu sa kružnom rampom, metropolitenski pešački most ostvaruje neposrednu vezu sa kvartom Gradske kuće, premošćujući saobraćajnicu i železničke koloseke.
Jedinstvo projekta dodatno je naglašeno suptilnim, dugotrajnim, gotovo monolitnim arhitektonskim jezikom. Sve fasade tretirane su na ujednačen način, gde metalna obloga, obavijena sekundarnim slojem metalne mreže, obuhvata objekte.
Celina gotovo apstraktne homogenosti
Jedinstveni materijalni tretman daje celini gotovo apstraktnu homogenost, istovremeno modulišući svetlost i štiteći zastakljene površine od oštećenja. Arhitektura deluje kao urbani „zglob“ koji ponovo povezuje fragmentisane delove teritorije i kvartovima daje novi prostor za „disanje“.
Danas se projekat sagledava kao pejzaž namenjen za prijatan boravak, kretanje i zajedničko korišćenje – ostvarenje na raskršću arhitekture, urbanizma, građevinarstva i pejzažne arhitekture, koje ovom delu grada donosi obnovljen osećaj otvorenosti.
