Lukasov muzej otvoren u Los Anđelesu: Zgrada koja lebdi iznad novog parka
Muzej od 27.900 kvadrata posvećen je vizuelnom pripovedanju, sa galerijama, bioskopskim salama, bibliotekom i restoranom koji nosi ime junaka „Ratova zvezda“.
Posle višegodišnje izgradnje, Lukasov muzej narativne umetnosti otvoren je za javnost 22. septembra u kompleksu Exposition Park u Los Anđelesu. Petospratnu zgradu projektovao je Ma Jansong iz biroa MAD Architects, uz Stantec kao izvršni arhitektonski biro. Pejzažno uređenje potpisuje Mia Leher iz biroa Studio-MLA.
O projektu smo pisali još 2022. godine, dok je muzej bio u izgradnji. Tada je otvaranje bilo planirano za 2025. godinu. Danas se njegova zaobljena forma konačno može videti bez skela, zajedno sa novim parkom koji je nastao oko zgrade.
Pročitajte još na Gradnja.rs:
Zgrada koja lebdi iznad parka
Ma Jansong je muzej zamislio kao organsku, skulpturalnu formu smeštenu unutar parka. Objekat je izdignut iznad tla, čime se, prema konceptu arhitekata, čuvaju vizure, zadržava ljudska razmera na nivou ulice i oslobađa prostor u prizemlju za javne sadržaje.
Centralni lučni čelični nosači raspona 56 metara formiraju izdignutu javnu platformu koja funkcioniše poput nadstrešnice. Sa nje se pristupa severnom i južnom holu, koje karakterišu visoki plafoni i obilje prirodnog svetla. U središtu se nalazi eliptični otvor kroz koji pogled iz javnog prostora seže ka nebu, četiri etaže iznad.
Više od 1.270 jedinstvenih panela
Forma objekta projektovana je tako da se znatno izvuče izvan tačaka oslanjanja na tlu, stvarajući utisak da zgrada lebdi iznad parka.
Spoljašnjost je obložena sa više od 1.270 jedinstveno oblikovanih panela od polimera ojačanog staklenim vlaknima (FRP).
Ovaj materijal je odabran zbog mogućnosti oblikovanja glatkih, zakrivljenih površina uz relativno malu težinu. Zakrivljeni paneli u proseku su dimenzija oko 2,4 × 9,8 metara.
Svaki panel izrađen je kombinacijom digitalne i robotske proizvodnje, a zatim ručno obrađen kako bi se postigla ujednačena glatkoća i boja.
Svaki panel izrađen je kombinacijom digitalne i robotske proizvodnje, a zatim ručno obrađen kako bi se postigla ujednačena glatkoća i boja. Spojnice između panela razlikuju se po širini i orijentaciji kako bi pratile kompleksnu geometriju objekta.
Uz ivice parka proteže se arhitektonska traka od betona ojačanog staklenim vlaknima (GFRC). Šira paleta materijala obuhvata još beton, čelik, staklo i malter.
Na projektu je radilo više od 150 arhitekata, inženjera i dizajnera, koji su koristili cloud sistem za modelovanje i saradnju tokom projektovanja i izgradnje.
Zgrada ima približno 27.800 kvadratnih metara, od čega galerije zauzimaju oko 9.300 kvadrata. U njoj su i dve bioskopske sale, istraživačka biblioteka, prostori za učenje i događaje, kafe i restoran Skywalker Grill.
Novi park sa više od 300 stabala
Muzej je deo većeg kampusa površine 5,3 hektara, koji obuhvata i novi park i vrtove koje je projektovala Mia Lerer iz firme za pejzažnu ahitekturu Studio-MLA. Prostor je zamišljen kao resurs za zajednicu, namenjen učenju, umetnosti i javnom životu u središtu kompleksa Exposition Park.
Novi park zamenio je nekadašnji asfaltirani parking, a njegovo pejzažno uređenje oslanja se na raznovrsne autohtone i na sušu otporne vrste karakteristične za južnu Kaliforniju. Zasađeno je više od 300 novih stabala, među kojima su jakarande, hrastovi i borovi, uz livade, trave, žbunje i cvetnice.
Od pećinskih slika do Slavka Vorkapića
Muzej su osnovali Džordž Lukas i Melodi Hobson, a njegova tema je narativna umetnost, odnosno umetnost pripovedanja kroz slike. Postavka prati razvoj vizuelnog pripovedanja kroz različite kulture i istorijske periode – od praistorijskih pećinskih slika, preko ilustracije, stripova, filma i murala, do savremenih digitalnih medija.
Slavko Vorkapich Theater nosi ime po eksperimentalnom filmskom autoru i pioniru filmske montaže srpskog porekla Slavku Vorkapiću.
Filmski program odvija se u dve posebno projektovane sale, a posebno je interesanta ona koja nosi naziv Slavko Vorkapich Theater.
U pitanju je o eksperimentalni filmski autor i pionir filmske montaže srpskog porekla Slavko Vorkapić, koji je od 1948. do 1950. godine bio na čelu Odeljenja za film Univerziteta Južne Kalifornije, iste institucije koju je kasnije pohađao Džordž Lukas.
Ovaj prostor posvećen je formalnim elementima filma – svetlu, pokretu, zvuku, boji i montaži.
Prostor ostavljen gradu
Upravo ta širina programa objašnjava zašto objekat nije zamišljen samo kao niz izložbenih sala. Njegove galerije, bioskopi, biblioteka i park omogućavaju različite načine korišćenja, dok izdignuta zgrada ostavlja deo prostora u prizemlju na raspolaganju gradu.
