Bazen dug 100 metara mogao bi da preporodi zapostavljeni park u centru Berlina
Predlog berlinskih arhitekata pretvara zapostavljeni park u celogodišnju sportsku oazu – viziju koja deluje više nego dobrodošlo dok temperature širom Evrope sve češće dostižu 40 stepeni.
Uz zapadnu ivicu trga Potsdamer plac, berlinski park Tila Dirije prostire se u dužini od 485 metara kao izdužena, blago nagnuta zelena površina smeštena između gustog tkiva poslovnih i stambenih blokova.
Lokalni arhitektonski biro Kinzo Architekten sada predlaže da se njegov centralni pojas pretvori u rekreativnu zonu koja će biti aktivna tokom cele godine, a njen glavni sadržaj bio bi otvoreni bazen dimenzija 15 x 100 metara.
Bazen je zamišljen gotovo kao urbani kanal, sa plivačkim stazama koje prate uzdužnu osu parka, dok se duž jedne strane nižu drvene platforme za boravak i sunčanje. Ružičasta pešačka staza prati obod parka i nastavlja se ka sportskim terenima dalje na jugu.
Pročitajte još na Gradnja.rs:
Aktivacija slabo korišćenog partera
Ideja proizlazi iz često isticane „boljke“ Potsdamer placa, jednog od najpoznatijih evropskih urbanističkih projekata nastalih nakon ujedinjenja Nemačke, ali i jednog od najviše osporavanih. Iako poslovne zgrade i turističke atrakcije privlače veliki broj ljudi, javni prostor nudi malo razloga da se posetioci u njemu duže zadrže.
Park Tila Dirije nalazi se neposredno uz ovo prometno područje, dobro je vidljiv iz okolnih visokih zgrada, ali je na nivou partera slabo korišćen. Tim iz biroa Kinzo dobro poznaje ovaj prostor, budući da radi na konceptu aktivacije javnog prostora u okviru obnove kompleksa Center am Potsdamer Platz, nekadašnjeg Sony Centera.
„Dnevna soba“ Potsdamer placa
Autori iz berlinskog studija svoj predlog opisuju kao strategiju „aktivacije neposrednog okruženja“, zasnovanu na svakodnevnom korišćenju od strane ljudi koji žive ili rade u blizini. Glavni sadržaj predstavlja bazen, dok sportski program dopunjuju tereni za padel i košarku. U zasebnom delu planirani su tereni za odbojku na pesku, u blizini zone za kalisteniku.
Predviđeno je i vodeno igralište za decu, dok bi šumarak postao mesto okupljanja oko velikog zajedničkog stola. Karim El-Išmavi , suosnivač biroa Kinzo, zamišlja ovaj park kao „dnevnu sobu Potsdamer placa“.
Umesto da pokušaju da prikriju njegov izduženi oblik, berlinske arhitekte su bazen pretvorile u osnovni koncept projekta.
Najupadljiviji element projekta upravo je dužina bazena. Plivači bi se kretali pravolinijski kroz čitav prostor, dok bi travnate površine ostale otvorene za sunčanje i neformalni boravak. Na zapadnoj strani predviđene su stepenaste drvene tribine uz vodu, dok su svlačionice smeštene u kompaktnije građevinske zapremine.
Iako ovako izdašne dimenzije deluju neuobičajeno za bazen u samom centru grada, one proizlaze upravo iz specifične geometrije parka. Umesto da pokušaju da prikriju njegov izduženi oblik, arhitekte su ga pretvorile u osnovni koncept projekta.
Membranska konstrukcija za plivanje tokom zime
Kako bi bazen mogao da funkcioniše tokom cele godine, u zimskim mesecima bio bi natkriven providnom membranskom konstrukcijom koju nose zakrivljeni drveni nosači.
Plivači bi tako ostali u vizuelnom kontaktu sa snegom, drvećem i okolnim fasadama, dok bi osvetljena konstrukcija u večernjim satima postala novi orijentir u parku. Na taj način otvoreni bazen dobija potpuno novi karakter tokom zime, bez gubitka svoje osnovne funkcije.
Kombinacija raznovrsnih programa i zaštite od vremenskih uslova omogućava da park ostane živ tokom cele godine.
Vizuelizacije prikazuju i zimske sadržaje: božićni vašar među zasneženim drvećem, zajednički sto koji ostaje u upotrebi, kao i osvetljeni bazen koji deluje poput toplog svetlosnog tunela u hladnom pejzažu.
Na taj način projekat prevazilazi ideju sezonskog sadržaja namenjenog isključivo letnjim mesecima. Kombinacija raznovrsnih programa i zaštite od vremenskih uslova omogućava da park ostane živ tokom cele godine.
Povezivanje zelenog koridora Berlina
Pored transformacije samog parka, Kinzo predlaže i dugoročnije povezivanje prostora sa kanalom Landver i parkom Glajsdrajek.
Planirana pešačka pasarela premostila bi postojeći prekid u severno-južnom zelenom koridoru Berlina i uključila park Tila Dirije u širu mrežu javnih zelenih površina.
Sportsko-rekreativni sadržaji projektovani su kao samostalna intervencija, što znači da bi mogli biti realizovani nezavisno od buduće izgradnje mosta.
Bazen dug 100 metara dao bi parku prepoznatljiv identitet, dok bi brojni prateći sadržaji podstakli građane da mu se iznova vraćaju.
Kinzo ovim konceptom postavlja pitanje može li jedan snažan javni sadržaj promeniti karakter prostora koji danas većina ljudi koristi samo kao prolaz. Bazen dug 100 metara dao bi parku prepoznatljiv identitet, dok bi brojni prateći sadržaji podstakli građane da mu se iznova vraćaju.
Iako je reč o samoinicijativnom projektu bez zvaničnog naručioca, njegova osnovna ideja je jednostavna i lako razumljiva: dugačak bazen prirodno ispunjava dugačak park, pretvarajući zapostavljeni zeleni pojas uz Potsdamer plac u novu gradsku destinaciju.
